Soms zijn er geen woorden genoeg om verlies te beschrijven.
Soms is er alleen de stilte, gevuld met herinneringen, met liefde die nooit verdwijnt.
Maar waar woorden tekortschieten, spreekt kunst. En in mijn geval, spreekt fotografie.
Mijn papa en mijn broer Johan. De twee mannen in mijn leven.
Twee zielen die ik moest laten gaan, maar die altijd met me mee zullen reizen.
Ze deelden een liefde voor muziek: Johan met zijn klarinet en saxofoon, pappie met zijn viool.
Hun melodieën vervagen niet met de tijd, ze leven voort – in stilte, in liefde, in mij.
Mijn broer Johan woonde in 1992 in Antwerpen. Op een dag kwam hij niet meer thuis.
Na een nacht van zoeken, bellen naar ziekenhuizen en bange uren van onzekerheid, kregen we het ondenkbare nieuws.
Er was iemand binnengebracht die aan zijn beschrijving voldeed.
Johan was tijdens het joggen in elkaar gezakt – een hartaderbreuk, zo jong nog, slechts 28 jaar.
Zijn grootste passie, buiten zijn werk als architect, was muziek.
Hij componeerde en speelde de prachtigste lounge-, jazz- en fusionmuziek op zijn klarinet en saxofoon.
Zijn klanken vulden de kamer, zijn muziek bracht sfeer en emotie. En toen werd het stil.
Pappie heeft een lang en mooi leven gehad. Zijn passie voor viool was onlosmakelijk verbonden met wie hij was.
Op zijn 86ste, na een strijd van 16 jaar tegen kanker, heeft hij zijn rust gevonden. We zijn intens dankbaar voor de extra jaren die we met hem kregen.
Zijn kracht, zijn levenslust, zijn moedige strijd – het waren jaren van kostbare tijd.
Maar nu was zijn lichaam op. Nu rust hij, in vrede, omringd door onze liefde en herinneringen.
Met deze zelfportretshoot wilde ik hun passie voor muziek vertalen naar mijn eigen passie: fotografie.
Ik nam de viool van papa en de klarinet van Johan, hield ze dicht bij mijn hart, en liet de camera spreken.
Want hoewel ze niet meer fysiek bij me zijn, is hun aanwezigheid in alles voelbaar.
Zoals in een video hierboven waar pappie zijn viool bespeelt. Of in een foto van Johan, stralend en jong, vol leven.
In de noten die nog nazinderen, en in de beelden die ik met liefde vastleg.
Bij deze shoot hoort ook een gedicht, een symfonie van herinnering, een stukje van mijn hart:
Twee zielen, twee tonen, twee liefdes voor muziek,
gevangen in snaren, geblazen in riet.
Jullie klanken vervaagden niet met de tijd,
ze leven voort in stilte, in liefde, in mij.
Jullie handen bespeelden de snaren van het leven,
nu draag ik de klanken mee.
Met beide in mijn handen, dicht bij mijn hart,
fluistert de muziek wat woorden niet tart.
Pappie, Johan, jullie symfonie klinkt zacht,
in elk akkoord, in elke nacht.
Jullie melodie sterft nooit uit,
ze zingt door mij, ze zingt vooruit.
Deze blog is meer dan een herinnering.
Het is een eerbetoon. Aan twee mensen die mij gevormd hebben, die mij hebben geleerd hoe belangrijk passie is in het leven.
Muziek was hun taal.
Fotografie is de mijne.
En in deze beelden komen ze samen, hun verhaal en het mijne, verweven in een symfonie van herinnering.
Je wil betekenis.
Een moment in je leven
dat het verdient om even bij stil te staan.
Niet om te beslissen.
Niet om te plannen.
Maar om te voelen wat dit moment met je doet.
Daarom start elke sessie bij ESSENCE OF YOU
met een persoonlijk ontdekkingsgesprek.
Een rustig gesprek
waarin jij niets hoeft voor te bereiden
en niets hoeft te beslissen.
Gewoon ruimte
voor jouw verhaal
en wat voor jou écht van waarde is.
Plan je persoonlijk ontdekkingsgesprek
(volledig vrijblijvend)
by Anja Maesen
